کافه رنسانس

کافه رنسانس

روزبه‌روز هرچه مي‌شود، بشود...

حیرانه

بازداشت شد. بازداشته شد از نوشتن٬ خواندن٬ فهمیدن٬ فهماندن.

هر روز در چاردیواری خانه اش نفس می کشید.

و الان در چاردیواری زندان که نفس را می کُشد.....

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1385ساعت 23:14 توسط مانی

باز باران...

م.سرشک:

آخرین برگ سفرنامه باران این است

که زمین چرکین است....

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1385ساعت 23:1 توسط مانی

برای رهایی اندیشه ــ جهانبگلو ــ

خوزه اورتگا ای گاست :

ما برای اندیشیدن زندگی نمی کنیم٬

بلکه

می اندیشیم برای اینکه زنده باشیم.

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1385ساعت 20:5 توسط مانی |

شبانه

همه چيز ساده است.سادة ساده. مثل همين سياه سفيد خاکستري. بايک شعور ساده و حتي به نظر پيش پا افتاده نه تنها ميشود فهميد بلکه ميشود همه چيز را به هم ريخت.

+ نوشته شده در جمعه پانزدهم اردیبهشت 1385ساعت 0:34 توسط مانی

شاید یک اتفاق ساده

پتک کارگر داس برزگر ........

کارگران می گفتند :

"ننگ بر این زندگی این همه شرمندگی"

روز کارگر را با یاد دوستان دربندشان گرامی می داریم......

+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1385ساعت 23:7 توسط مانی

مرام

ما تنها برای خود زندگی میکنیم.

من حاضر نیستم به خاطر عقاید تو متحمل زحمت شوم.

زندگی من تنها از آن خود من است.

من تنها به اختیار خود ، به آنها كه دوستشان ميدارم ، متعلق هستم.

دنيا و مردم آن همانقدر كه محتملاً خوب هستند ميتوانند بد هم باشند.

+ نوشته شده در جمعه هشتم اردیبهشت 1385ساعت 0:21 توسط مانی |

A Random Fact

سقراط پشت چراغ قرمز توقف نمي‌كند....

اگرچه درد واقعي نيست ولي روي ميخ كه مي‌نشينم و پوستم را سوراخ مي‌كند، از احساس لذتي كه دست مي‌دهد بيزارم....

+ نوشته شده در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1385ساعت 22:41 توسط مانی |

روزانه

+ نوشته شده در جمعه یکم اردیبهشت 1385ساعت 15:4 توسط مانی |


نه به نام سالوادور آلنده، سيمون بوليوار، چه‌گوارا يا مهاتما گاندي تنها به نام آگوستو پينوشه چراكه نام‌اش نماد نيست؛ پينوشه به تمامي لغتي در برابر عدالت است و بس. آري به نام پينوشه كافه‌اي ساخته‌ام بي‌در، بي‌ديوار تنها با يك پنجره گشوده به نگاه‌هاي انديشناك تو به صرف پاره‌نوشته‌هايي كه فرصت حيات را دمي در اين پنجره به عاريه گرفته‌اند. ميزبان شمايان‌ام، ‌مهماناني كه اكثراً نمي‌شناسم و ايشان نيز اكثراً نميشناسندم در كافه رنسانس. HOME E-Mail LinkDump تغيير براي برابري آرشيو پيوندهاي روزانه Archives دی 1388 آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 اسفند 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 تیر 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 بهمن 1384 آذر 1384 Links كانون وبلاگ نويسان ايران شيرين عبادي زيتون كسوف غارتگر دوات ـ رضا قاسمي يك ليوان چاي داغ خوابگرد گام معلق لك‌لك ميدان زنان بارون پشت شيشه‌ها طنين سكوت باد مارا خواهد برد بي‌بي مهتاب لذت يك گناه وسوسه اي به نام بودن من به تو تجاوز مي‌كنم مردمك كافه گودو بلوط روسپي زن نوشت كافه تيتر احسان شريعتي نقطه ته خط آلپر مسيح علي نژاد سايت رسمي دفتر هدايت جمهور كتابخانة‌ مجازي ـ قفسه راديو زمانه نيمكت دلتنگي‌هاي يك كرم دندون گزارش‌گران بدون مرز ماني‌ها گور به گور طراح قالب راهنماي وبلاگ‌نويسان ثبت دامنه رايگان ; ;